• Δείτε περισσότερα στην ιστοσελίδα της κατάληψης Apertus

  • Μετά και την ολοκλήρωση της προανακριτικής διαδικασίας το δικαστήριο για τους 35 κατηγορούμενους μετανάστες για τα εξεγερσιακά γεγονότα που έλαβαν μέρος στο κέντρο κράτησης της Μόριας στις 18 Ιουλίου 2017, η δικάσιμος ορίστηκε για τις 20 Απριλίου στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Χίου.

    Λίγα λόγια για το ιστορικό της εξέγερσης

    Από την Δευτέρα 17-07 είχε ανακοινωθεί από μερίδα μεταναστών, κυρίως αφρικανικής καταγωγής, ότι θα ξεκινούσαν επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες λόγω των μεγάλων καθυστερήσεων για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου τους, αλλά και για τις κάκιστες συνθήκες στις οποίες εξαναγκάζονται να διαβιούν στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Η διαμαρτυρία αυτή ήταν συνέχεια ενός αριθμού μικρότερων και σπασμωδικών διαμαρτυριών που λάμβαναν μέρος κατά διαστήματα στο κέντρο κράτησης της Μόριας και συνήθως είχαν τη μορφή καθιστικής διαμαρτυρίας αποκλείοντας τα γραφεία της ευρωπαϊκής υπηρεσίας ασύλου (EASO). Καθ’ όλο αυτό το διάστημα, πολλοί από τους μετανάστες που λάμβαναν μέρος στις διαμαρτυρίες είχαν απειληθεί από τους αστυνομικούς ότι σύντομα «θα τους έδειχναν ποιος κάνει κουμάντο στο κέντρο» ενώ υπάλληλοι των ΜΚΟ τους παρότρυναν να παραιτηθούν των διαμαρτυριών.

    Την Τρίτη (18/07) και ενώ η διαμαρτυρία είχε ξεκινήσει ξανά ως καθιστική έξω από τα γραφεία της EASO, οδηγώντας τους υπαλλήλους της να εγκαταλείψουν τα γραφεία τους, οι αρχές υπέδειξαν τους-τις διαμαρτυρόμενους-ες μετανάστες-ριες ως υπαίτιους για τις καθυστερήσεις στις εξετάσεις ασύλων στρέφοντάς εναντίον τους, μερίδα άλλων μεταναστών. Οι διαμαρτυρόμενοι-ες μετανάστες-ριες προχώρησαν τότε έξω από το κέντρο κράτησης αποκλείοντας τον κεντρικό δρόμο. Ενόσω βρίσκονταν μπροστά από το κέντρο φωνάζοντας συνθήματα, δέχθηκαν επίθεση από τις αστυνομικές δυνάμεις μέσα και έξω από το κέντρο κράτησης με πέτρες, δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης. Από μέρους τους, οι μετανάστες-ριες απάντησαν με πετροπόλεμο ενώ παράλληλα μπήκαν φωτιές για την καταπολέμηση των χημικών που είχαν πέσει.

    Αρκετή ώρα μετά την ολοκλήρωση των συγκρούσεων και ενώ το εσωτερικό του κέντρου είχε επιστρέψει σε «κανονικούς ρυθμούς», οι αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποίησαν επιχείρηση “σκούπα” στο εσωτερικό. Οι μετανάστες-ριες που βρίσκονταν μέσα δέχθηκαν την μανία των ΜΑΤ που εισέβαλαν ακόμα και στο εσωτερικό των κοντέινερ ξυλοκοπώντας αδιακρίτως όποιους έβρισκαν μπροστά τους και συλλαμβάνοντας εν τέλει 35 άτομα στο σωρό, με μοναδικό κριτήριο το χρώμα του δέρματος, αφού είχαν στοχοποιηθεί άτομα αφρικανικής καταγωγής. Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λέσβου όπου και κρατήθηκαν, χωρίς να τους χορηγηθεί καμία ιατρική βοήθεια παρόλα τα χτυπήματα που είχαν δεχθεί και ενώ πολλοί εξακολουθούσαν να αιμορραγούν. Στο νοσοκομείο οδηγήθηκε μόνο ένας από τους συλληφθέντες ο οποίος είχε παραλειφθεί λιπόθυμος από ασθενοφόρο κατευθείαν από το κέντρο κράτησης της Μόριας, μετά από δολοφονικό χτύπημα που είχε δεχθεί στον αυχένα. Στο μήνα που ακολούθησε, κυκλοφορούσαν συνεχώς φήμες για συμπληρωματικές συλλήψεις από την αστυνομία, τρομοκρατώντας ακόμα περισσότερο τους εγκλωβισμένους μετανάστες και οδηγώντας πολλούς να εγκαταλείψουν τις σκηνές και τα κοντέινερ τους υπό το φόβο στοχοποίησής τους, δημιουργώντας παράλληλα μία ατμόσφαιρα παθητικότητας και παραίτησης από πλευράς μεταναστών.

    Τα δικαστικά δεδομένα

    Σοβαρά χτυπημένοι και τρομοκρατημένοι, οι 35 διωκόμενοι οδηγήθηκαν στον ανακριτή όπου είδαν να τους απαγγέλλονται σοβαρότατες κατηγορίες, με κυριότερη αυτή του «εμπρησμού με κίνδυνο ζωής», που μπορεί να επισείει πολυετή κάθειρξη αλλά και εξαίρεση από τις διαδικασίες παροχής καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Πιο συγκεκριμένα οι 4 συνολικά κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν είναι οι εξής:

    Εμπρησμός από πρόθεση από τον οποίο μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, από κοινού.
    Επικίνδυνη σωματική βλάβη από κοινού, κατά συρροή, τετελεσμένη και σε απόπειρα, σε βάρος αστυνομικών και πυροσβεστικών υπαλλήλων.
    Φθορά ξένης ιδιοκτησίας από κοινού και κατά συρροή, τελεσθείσα και με φωτιά και αντικειμένου που χρησιμεύει για κοινό όφελος.
    Αντίσταση τελεσθείσα από περισσοτέρους από κοινού, που είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους και έφεραν αντικείμενα από τα οποία μπορεί να προκληθεί σωματική βλάβη.
    Για τους 30 από αυτούς διατάχθηκε προφυλάκιση, ενώ οι υπόλοιποι 5 (ο σοβαρά τραυματισμένος και 4 μετανάστες που δεν τους παρείχε το δικαστήριο διερμηνέα στη μητρική τους γλώσσα επί ενάμιση μήνα) είδαν να τους ορίζονται περιοριστικοί όροι παραμονής στο νησί και παρουσίας στο τμήμα 2 φορές το μήνα.

    Από τους 30 προφυλακισμένους οι 10 βρίσκονται στις φυλακές της Χίου, 13 στον Κορυδαλλό, 6 στις φυλακές ανήλικων στον Αυλώνα κι ένας μεταφέρθηκε με μεταγωγή από την Αυλώνα στις φυλακές Μαλανδρίνου. Σοβαρά ζητήματα προκύπτουν από την επιλογή διασποράς τους, καθώς η κράτησή τους σε καταστήματα μακριά από τους δικηγόρους ή φιλικά τους πρόσωπα, επιτείνει σημαντικά τα αισθήματα απομόνωσης και αβεβαιότητας που τους διακατέχουν θέτοντας παράλληλα σημαντικά εμπόδια στην προετοιμασία τους για την επικείμενη δίκη. Η πρακτική αυτή άλλωστε δεν είναι πρώτη φορά που εφαρμόζεται καθώς την έχουμε δει στο παρελθόν να εφαρμόζεται σε πολιτικούς κρατούμενους αλλά και στην συγγενή υπόθεση των 8 διωκόμενων μεταναστών της Πέτρου Ράλλη.

    Την υπεράσπισή τους αρχικά στον ανακριτή είχαν αναλάβει δικηγόροι που δραστηριοποιούνται σε ΜΚΟ στο νησί, ενώ στην συνέχεια και ενώ η υπόθεση είχε κινήσει το ενδιαφέρον της «κοινής γνώμης» εμφανίστηκαν και διάφορες άλλες ΜΚΟ που δήλωσαν επιθυμία να αναλάβουν υποθέσεις για το δικαστήριο. Στην πορεία πάντως, λίγες μόλις μέρες πριν την ανακοίνωση της ημερομηνίας της δίκης, οι ΜΚΟ Solidarity Now, Μετάδραση και Συνύπαρξη Λέσβου ανακοίνωσαν ότι αποσύρονται από τη διαδικασία και οι διωκόμενοι θα έπρεπε να βρουν νέους δικηγόρους, γεγονός που επιτείνει μια ήδη προβληματική κατάσταση. Πέρα από τους διωκόμενους που θα εκπροσωπηθούν από δικηγόρους ΜΚΟ, 9 από τους κατηγορούμενους θα εκπροσωπηθούν από αλληλέγγυους δικηγόρους.

    Ο ρόλος που διαδραματίζουν οι δικαστικές αρχές στις αντιεξεγερτικές πρακτικές διαφαίνεται και στην επιλογή της έδρας του δικαστηρίου. Καθώς, η μεταφορά του δικαστηρίου στη Χίο, έρχεται σε αντίθεση ακόμα και με τις ίδιες του τις αποφάσεις για τους περιοριστικούς όρους που έχουν επιβληθεί στους 5 από τους κατηγορούμενους. Πέρα από τους περιοριστικούς όρους που έχουν επιβληθεί, είναι γνωστή στους δικαστές η οικονομική αδυναμία για τους 5 κατηγορούμενους που βρίσκονται στο νησί και διαμένουν στο κέντρο κράτησης της Μόριας, να παρευρεθούν και να παραμείνουν σε άλλο νησί. Η δίκη αναμένεται να διαρκέσει αρκετές ημέρες δημιουργώντας ένα αξεπέραστο κόστος διαμονής, πέρα από το κόστος των μετακινήσεών τους. Πέρα όμως από τα εμπόδια για την παρουσία τους στη δίκη τους, η απόφαση αυτή είναι καταδικαστική όσον αφορά την παρουσία των μαρτύρων υπεράσπισής τους. Καθώς τα γεγονότα για τα οποία κατηγορούνται έλαβαν μέρος στο εσωτερικό του κέντρου κράτησης της Μόριας, οι περισσότεροι από τους αυτόπτες μάρτυρες είναι μετανάστες-ριες που βρίσκονται με διοικητικούς περιοριστικούς όρους στο νησί της Λέσβου, μην έχοντας τη δυνατότητα να φύγουν. Το ίδιο όμως συμβαίνει και με πολλούς ντόπιους μάρτυρες οι οποίοι καλούνται να εγκαταλείψουν τις εργασίες τους για απροσδιόριστο διάστημα και με όποιο κόστος, εάν επιθυμούν να καταθέσουν, καθώς λόγω της συγκοινωνίας μεταξύ των δύο νησιών δεν υπάρχει η δυνατότητα αυθημερόν παρουσίας. Η ουσιαστική αφαίρεση από την υπεράσπιση τόσο σημαντικών καταθέσεων, έρχεται να προϊδεάσει για την εκδικητική και προειλημμένη στάση της δικαστικής εξουσίας απέναντι στους κατηγορούμενους.

    Για τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές

    Καθώς οι παγκόσμιες γεωπολιτικές συγκρούσεις συνεχίζονται αμείωτες, ο οικονομικός επεκτατισμός λαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις και διάφορα αυταρχικά και φονταμελιστικά καθεστώτα εμφανίζονται σε κάθε γωνιά της Γης, η ευρώπη-φρούριο εντείνει τη στρατιωτικο-αστυνομική διαχείριση των μεταναστών που φθάνουν στα εδάφη της. Ίσως πιο οργανωμένα από ποτέ, υλοποιείται η απόφαση για τη δημιουργία χώρων εξαίρεσης στα ευρωπαϊκά σύνορα, όπου όσοι-ες μετανάστες-ριες δεν πεθάνουν στα θαλάσσια και χερσαία περάσματά θα στοιβάζονται και θα υποτιμούνται βίαια. Μέσα από ένα σύστημα συνεχόμενης υποτίμησης οι μετανάστες στη συνέχεια θα διαχωριστούν στους επιθυμητούς και στους ανεπιθύμητους. Οι πρώτοι, αφενός θα αποτελούν το απαραίτητο νέο εργατικό δυναμικό της Ευρώπης και αφετέρου θα προσφέρουν το άλλοθι απέναντι στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές θανάτου. Οι δε υπόλοιποι θα οδηγηθούν στη βίαιη παρανομοποίησή τους διαφεύγοντας χωρίς χαρτιά στο εσωτερικό της Ευρώπης για να αποτελέσουν το φθηνό και άμεσα εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό, απαραίτητο για την αναπαραγωγή του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου ή θα απελαθούν πίσω στις χώρες από τις οποίες διέφυγαν ή ακόμα και σε τρίτες.

    Την ίδια ώρα οι μεταναστευτικοί πληθυσμοί θα αποτελέσουν το νέο «εσωτερικό εχθρό». Τα ΜΜΕ αναλαμβάνουν να κατασκευάσουν με θεαματικούς όρους μια πραγματικότητα που κάνει την ύπαρξη του ολοκληρωτισμού «κοινωνικά αναγκαία». Ο μετανάστης εικονίζεται σαν βιολογικά και πολιτισμικά κατώτερος ενώ την ίδια στιγμή που τους εναποθέτουν σε χώρους χωρίς καμία υγιεινή, τους προβάλουν ως φορείς ασθενειών και υγειονομικές βόμβες. Με στρατιωτική διάλεκτο οι μετανάστες παρουσιάζονται σαν εισβολείς ενταγμένοι σε οργανωμένο σχέδιο και ο ελληνικός και ευρωπαϊκός στρατός λαμβάνει θέσεις μάχης στα σύνορα αλλά και στις πλατείες της Ευρώπης για την αναχαίτησή τους. Ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης θεσπίζεται σε όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της επικράτειάς της Ευρώπης. Ένα καθεστώς που να έρχεται εκμαιεύσει την απαραίτητη εθνική συνοχή και συναίνεση για τη συνέχιση και εντατικοποίηση των πολιτικών υποτίμησης των «από κάτω» της κοινωνίας.

    Ο «πόλεμος ενάντια στους μετανάστες» όμως είναι και χρήμα. Καθόλου αμελητέα και άσχετη δεν είναι η βιομηχανία που έχει στηθεί γύρω από τη διαχείριση των μεταναστευτικών πληθυσμών. Το κεφάλαιο συνεχίζει να αναπαράγεται είτε μέσω των στρατιωτικών εξοπλισμών για τη φύλαξη και επιτήρηση των συνόρων, είτε μέσω του ανθρωπιστικού κεφαλαίου που έρχεται μέσα από το πλέον διαδεδομένο δόγμα του στρατιωτικού ανθρωπισμού.

    Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Λέσβος, επιλέχθηκε για δεύτερη φορά στη σύγχρονή της ιστορία, ως το βασικό πεδίο εφαρμογής των συνοριακών αντιμεταναστευτικών πολιτικών στο λεγόμενο «Πέρασμα της Ανατολικής Μεσογείου». Είδαμε να αναπτύσσονται νέα στρατιωτικο-αστυνομικά σώματα, διαφόρων τύπων κέντρα κράτησης αλλά και να χτίζεται σταδιακά όλη η απαραίτητη κοινωνική αδιαφορία και συναίνεση για τις θανατοπολιτικές που ξεδιπλώνονται. Πολιτικές που οδήγησαν σε δεκάδες νεκρούς να ξεβράζονται στις ακτές του νησιού αλλά και σε 14 νεκρούς μέσα στα ίδια τα κέντρα κράτησης που κατασκευάστηκαν. Ένα πέπλο ολοκληρωτισμού ήρθε να καλύψει όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της ζωής του νησιού, με μοναδικές ρωγμές τους αγώνες που αναπτύχθηκαν και αναπτύσσονται από τους μετανάστες αλλά και κομμάτια ενός ευρύτατου και διεθνούς ανταγωνιστικού κινήματος που με τη σειρά του έχει επιδείξει μία πολύμορφη και συνεχή δράση. Αυτές τις ρωγμές επιδιώκουν να καταστείλουν τρομοκρατώντας όσους-ες μετανάστες-ριες ορθώνουν ανάστημα και απομονώνοντάς τους από τον αλληλέγγυο κόσμο.

    Αλληλεγγύη για όλους τους λόγους του κόσμου

    Η απόφαση να σταθούμε στο πλευρό των 35 διωκόμενων μεταναστών δεν αφορά κανένα κριτήριο αθωότητας ούτε αποτελεί ένα μονοδιάστατο αντιρατσιστικό αγώνα. Η δίωξή τους μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο ως ακόμα μία έκφανση της αντιεξεγερτικής βεντάλιας που θεμελιώθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και συνεχίζεται αμείωτα και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα από την ύφεση που παρουσιάζουν τα κοινωνικοταξικά κινήματα στην νέα περίοδο αριστερής διακυβέρνησης, η επίθεση στους «από κάτω» λαμβάνει μόνιμο και τελικό χαρακτήρα. Ένα πλήθος εργαλείων καταστολής: αστυνομικών, δικαστικών, διοικητικών και οικονομικών χρησιμοποιούνται εναντίον όσων επιλέγουν τη συνέχιση και τη μη διαμεσολάβηση των αρνήσεων και των αντιστάσεών τους.

    Η εντεινόμενη στρατιωτικοποίηση των αστυνομικών σωμάτων. Η δημιουργία χώρων εξαίρεσης όπως αυτοί των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών. Οι κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις σε στέκια και καταλήψεις. Ο νέος σωφρονιστικός κώδικας και οι επιθέσεις στους κρατούμενους των φυλακών που αντιστέκονται. Η χρήση οικονομικών προστίμων ως μέθοδο εκβιασμού, όπως στους ολικούς αρνητές στράτευσης. Η θέσπιση αυτεπάγγελτου αδικήματος για την παρεμπόδιση των πλειστηριασμών. Η ποινική δίωξη των συνδικαλιστικών αγώνων. Η περιβαλλοντική καταστροφή ολόκληρων τόπων και οι δίωξη όσων αντιστέκονται σε αυτή. Όλα αποτελούν εκφάνσεις της ίδιας κρατικο-καπιταλιστικής επίθεσης στους «από κάτω».

    Επιθέσεις που έρχονται να ξεπεράσουν τα παραδοσιακά σύνορα των εθνών-κρατών. Μέσα από την αναδιαμόρφωση των νομικών πλαισίων γίνεται όλο και εντονότερη η προσπάθεια της διακρατικής συνεργασίας με σκοπό την κάμψη των αντιστάσεων. Η δημιουργία ευρωπαϊκών στρατιωτικών και αστυνομικών σωμάτων ασφαλείας, οι διακρατικές δικαστικές συνεργασίες, και η ανάπτυξη κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών διαχείρισης πληθυσμών αποτελούν τη νέα πραγματικότητα. Οι απαντήσεις όμως θα δοθούν σε όλα τα επίπεδα. Απέναντι στους εθνικισμούς του κάθε έθνους, στην κρατική βαρβαρότητα του κάθε κράτους, στον επεκτατισμό του κεφαλαίου, τα αντιστεκόμενα κομμάτια αναπτύσσουν τα δικά τους δίκτυα αγώνα. Αγώνες πέρα από τα σύνορα, τα κράτη, τα έθνη και τους εθνικισμούς.

    Έτσι λοιπόν η δίκη των 35 μεταναστών δεν μπορεί παρά να ιδωθεί ως μία δίκη εναντίον όλων των κομματιών που αντιστέκονται στη συνεχιζόμενη υποτίμηση και καταστολή.

    Ένα δικαστήριο που πέραν των άλλων προσπαθεί να διενεργηθεί σε κενό τόπο και χρόνο, περιορίζοντας την όποια δυνατότητα αλληλεγγύης. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, ίσως πιο επιτακτικά από ποτέ, η ανάδειξη μίας ακόμα κρατικής αυθαιρεσίας απέναντι σε ένα από τα πιο υποτιμημένα κοινωνικά κομμάτια, είναι παραπάνω από αναγκαία.

    Καλούμε τον αλληλέγγυο κόσμο, συλλογικότητες και οργανώσεις να αναλάβουν πρωτοβουλίες αλληλεγγύης. Απέναντι στην επιλογή των δικαστικών αρχών να προσπαθήσουν να εξαφανίσουν το δικαστήριο μεταφέροντάς το στη Χίο, η ανάδειξή αυτού του αγώνα από συντρόφους-ισσες στην υπόλοιπη ελλάδα και όχι μόνο, είναι μία πρώτη απάντηση.

    Για τις ανάγκες προπαγάνδισης της υπόθεσης και των κινήσεων αλληλεγγύης έχει δημιουργηθεί λογαριασμός στο twitter @freethemoria35 και το #freethemoria35, ενώ παράλληλα θα χρησιμοποιούνται τα κινηματικά μέσα αντιπληροφόρησης για πιο συγκεκριμένες ενημερώσεις.

    Συνέλευση Αλληλεγγύης για τους 35 Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας
    #freethemoria35

    Από την ιστοσελίδα της κατάληψης Apertus

  • Από το 2010 η έντονη αποβιομηχάνιση ήταν στην καθημερινή ατζέντα του κράτους ωθώντας στην ανεργία χιλιάδες ανθρώπους. Αυτοί που ξεπουλούν τα πάντα στους ιδιώτες, αυτοί που διέλυσαν την παιδεία, την υγεία, την οικονομία αυτοί, οι αστοί πολιτικοί, που μας καταπιέζουν και μας εκμεταλλεύονται, που μας στερούν την ελευθερία. Έρχονται τώρα και μας υπόσχονται ότι θα πάρει μπρός η βαριά βιομηχανία με την εξόρυξη του μαύρου χρυσού.

    Εκείνοι που δεν έχουν αφήσει αμόλυντο ούτε ένα δάσος, ούτε ένα ποταμό να ρέει ελεύθερο, που έχουν βιάσει τις θάλασσες, που λεηλατούν και καταπιέζουν την φύση και τον άνθρωπο, τώρα άξαφνα νοιάζονται να βοηθήσουν τον καταπιεσμένο λαό της Δ. Ελλάδας.

    Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ
    ΔΕΝ ΚΑΘΑΡΙΖΕΤΑΙ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ!

    ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ,
    ΔΙΧΩΣ ΣKΕΠΗ–ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ,
    ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ-ΕΣ ΑΠΟ ΑΡΤΑ,
    ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ–ΕΣ ΑΠΟ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ

    Διαβάστε περισσότερα στην ιστοσελίδα
    του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

  • “13 ΧΡΟΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΓΙΑ:

    Φιλικές και προσωπικές σχέσεις που ποινικοποιήθηκαν.

    Αμφίβολα μίγματα DNA που δεν ήταν αρκετά ούτε για επανεξέταση.

    Έναν δήθεν μάρτυρα που εξαφανίστηκε.

    Μία εκδρομή στην “αναρχική” Βαρκελώνη.

    Να επιβεβαιωθούν τα ραβασάκια της αντιτρομοκρατικής και οι ιδεοληπτικοί δικαστές και
    εισαγγελείς.

    Με βάση τα παραπάνω, η Ηριάννα και ο Περικλής βρίσκονται έγκλειστοι στην φυλακή μετά την καταδίκη τους τον Ιούνη του 2017 με βάση τις επιβαρυντικές διατάξεις του τρομονόμου (187Α), περιμένοντας την έναρξη του εφετείου τους στις 21 Μαρτίου 2018.

    Στα πρόσωπα τους, ο μηχανισμός της Αντιτρομοκρατικής και του Τρομονόμου βρήκε δυο από τους πολλούς “ενόχους” του.

    Η σύλληψή τους έγινε την εποχή του δόγματος “νόμος και τάξη” της κυβέρνησης Σαμαρά και το κατηγορητήριο τους περιελάμβανε όλα τα βασικά συστατικά των τρομοϋποθέσεων: επικοινωνιακά show, δήθεν συμμετοχή σε οργάνωση, δείγματα DNA επισφαλή και σε τόσο μικρή ποσότητα που δεν μπορούσαν να επανεξεταστούν και να διασταυρωθούν, σκιαγράφηση ενός αόριστα ύποπτου και με αναρχικές τάσεις κοινωνικού περιβάλλοντος.

    Η καταδίκη τους ήρθε, ενάντια στην κοινή λογική και την προφανή έλλειψη στοιχείων, λίγο μετά την επίθεση στον πρώην πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο και σε μια περίοδο που το κράτος και οι μηχανισμοί του επιζητούσαν μια ρεβανς. Βασικό δομικό στοιχείο του πλέγματος καταστολής τόσο στην συγκεκριμένη υπόθεση όσο και ενάντια σε όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια αποτελεί ο αντιτρομοκρατικός νόμος 187Α.

    Ένας νόμος που στοχεύει σε όλες και όλους μας. Με τα ειδικά δικαστήρια, τις ειδικές συνθήκες κράτησης, τις υπερεξουσίες των διωκτικών αρχών και τις φασιστικές διατάξεις της συλλογικής ευθύνης και της ποινικοποίησης των προσωπικών και πολιτικών σχέσεων, φανερώνει το πραγματικό πρόσωπο της αστικής δημοκρατίας. Σε αυτόν τον άξονα κινείται και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που όχι μόνο δεν προχώρησε σε κατάργηση του τρομονόμου αλλά ετοιμάζεται να ψηφίσει την αυστηροποίηση του Σωφρονιστικού Κώδικα.

    Η δυνατότητα της αντιτρομοκρατικής να κατασκευάζει υποθέσεις από έναν τεράστιο κύκλο αγωνιστών “υπόπτων” καθώς και από το φιλικό και συγγενικό τους περιβάλλον, βασίζεται στην χρήση του DNA ως αποδεικτικού μέσου. Ο εξαναγκασμός, άμεσος ή έμμεσος, λήψης του από τους συλληφθέντες και η υιοθέτηση των αμφίβολης αξιοπιστίας αποτελεσμάτων του από τις δικαστικές αρχές, αποτελούν ένα από τα πιο ισχυρά όπλα στα χέρια του κράτους ενάντια στον κόσμο του αγώνα.

    Γνωρίζουμε ότι αυτού του είδους οι υποθέσεις αποτελούν έναν ακόμη τρόπο επιβολής της κοινωνικής ειρήνης σε συνθήκες κρίσης και ακραίας εκμετάλλευσης. Ότι έχουν ως στόχο να χρησιμεύσουν στην εμπέδωση του φόβου και την καταστολή των αγώνων.

    Το μήνυμα του τρόμου γίνεται σαφές:
    ‘Ενοχοι όσες/οι αγωνίζονται, ένοχοι όσες/οι έχουν σχέση μαζί τους.
    Η επίθεση του κράτους στις επιλογές, τις ελευθερίες και τους αγώνες μας είναι συνεχής και ολομέτωπη.
    Με όπλο μας την αλληλεγγύη οφείλουμε να εμποδίσουμε την επέλαση της καταστολής, του ελέγχου και την διάχυση του φόβου.

    Ενόψει του Εφετείου της Ηριάννας και του Περικλή,αγωνιζόμαστε συλλογικά και με όλες μας τις δυνάμεις για να τους πάρουμε πίσω.

    Ο αγώνας των δύο είναι αγώνας:

    Ενάντια στην αυθαίρετη χρήση του DNA ως αποδεικτικού μέσου.
    Ενάντια στον τρομονόμο και την ενίσχυση του.

    Η απελευθέρωσή τους να είναι μια νίκη του κινήματος, ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης.

    ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ 15 ΜΑΡΤΙΟΥ
    ΑΘΗΝΑ: ΠΟΡΕΙΑ 18:00 – ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
    ΔΙΚΗ: 21 ΜΑΡΤΙΟΥ, 09:00 – Εφετείο Λουκάρεως

    Λευτεριά στην Ηριάννα και τον Περικλή
    Λευτεριά σε όλες και όλους μας

    Συνέλευση για την απελευθέρωση
    της Ηριάννας και του Περικλή

    Δείτε περισσότερα στην ιστοσελίδα της κατάληψης Apertus

  • Το πρωινό 12-03-2018 δέχονται επίθεση και εκκενώνονται οι καταλήψεις και χώροι αγώνα, Ζαΐμη 11 και Gare στα Εξάρχεια και Ματρόζου 54 στο Κουκάκι. Οι σύντροφοι (–ισες) υπερασπίζονται τις καταλήψεις και συλλαμβάνονται με κατηγορίες πλημμεληματικού και κακουργηματικού χαρακτήρα.

    Η θεωρία των δύο άκρων που προσπαθεί να επιβάλλει η σημερινή κυβέρνηση (Συριζα Ανελ.) εξισώνοντας τους αγωνιστές για ελευθερία και αξιοπρέπεια με τα καθάρματα μαχαιροβγάλτες ναζί θα πέσει για ακόμα μια φορά στο κενό.

    Ο Αναρχικός – Αντιεξουσιαστικός χώρος είναι βαθειά ριζωμένος στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες και δεν έγινε ποτέ λακές των εφοπλιστών και των αφεντικών. Οι δεκάδες αγωνιστές που βρίσκονται στις φυλακές ή διώκονται είναι η πιο τρανή απόδειξη του αδιαμεσολάβητου και ανυποχώρητου αγώνα για την κοινωνική επανάσταση και την αναρχία.

    Η υπεράσπιση των χώρων αγώνα, των στεκιών και καταλήψεων αλλά και των συντρόφων (-ισσων) είναι μονόδρομος για όλους όσους βάζουν τον εαυτό τους σε θέση μάχης ενάντια στο κράτος και στο κεφάλαιο. Από τα οδοφράγματα μέχρι τις αυτοοργανωμένες κοινωνικές δομές, και ακόμη πιο μακριά στο δρόμο του αγώνα,

    ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ GARE/
    ΖΑΪΜΗ 11/ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 54

    ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

    Από την ιστοσελίδα του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

  • ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΓΩΝΑ

    Την Παρασκευή 02/03 δικάζεται στα δικαστήρια Αγρινίου ο Ανδρέας Καραγιάννης με τις κατηγορίες «πρόκληση σε κακουργηματικές πράξεις με σκοπό την κατάλυση της Δημοκρατίας» λόγω κάποιων αναρτήσεων που έκανε σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης το καλοκαίρι του 2013.

    Οι κυβερνήσεις μπορεί να αλλάζουν, αλλά η στρατηγική του κράτους παραμένει σταθερά η ίδια: καταστολή των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, επιθέσεις σε καταλήψεις και χώρους αγώνα (Ε.Κ.Χ. Φαβέλα, Θέατρο Εμπρός, Libertatia, Ε.Κ.Χ. Σχολείο), εκδικητική μεταχείριση φυλακισμένων αναρχικών με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό του αναρχικού απεργού πείνας –δίψας Ντ. Γιαγτζόγλου, διώξεις αντιφασιστών και αγωνιστών, επιβολή πολιτικών ληστρικής εκμετάλλευσης της κοινωνίας και τόσα ακόμα…

    Η ελπίδα γεννιέται στους δρόμους μέσα από τους αγώνες. Ενώνουμε τη φωνή και τη δράση μας με όσους και όσες στέκονται απέναντι στα σχέδια του κεφαλαίου, που με αφορμή τη κρίση, έχει στήσει γλέντι πάνω στις ζωές μας. Με όσους και όσες διεκδικούν πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά (ρεύμα, νερό, υγεία) και τους δημόσιους χώρους. Αγωνιζόμαστε «από τα κάτω» ενάντια στο φόβο, την καταπίεση και την εκμετάλλευση.

    Όσα κατασταλτικά σχέδια και αν εφαρμόσουν, δεν θα καταφέρουν ποτέ να καταστείλουν τις σχέσεις των αγωνιζόμενων και τους ίδιους τους κοινωνικούς – ταξικούς αγώνες.

    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ
    ΑΝΤΡΕΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ
    ΔΙΚΗ: Παρασκευή 02/03, Δικαστήρια Αγρινίου, ώρα 09:00

    ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ-ΔΙΨΑΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΓΙΑΓΤΖΟΓΛΟΥ
    ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

    Για μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης

    Κατάληψη Apertus
    Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο
    Καλυβίων 70

     Από την ιστοσελίδα της κατάληψης Apertus

  • Ψηφίστηκε τη Δευτέρα 15/1 με διαδικασία fast track στα πλαίσια του πολυνομοσχεδίου για τα προαπαιτούμενα, ο νόμος για την μετάβαση στο ψηφιακό ραδιόφωνο. Ο νόμος αυτός προβλέπει την ενεργοποίηση του ψηφιακού ραδιοφώνου DAB+ και τη σταδιακή κατάργηση των FM.

    Οι νέες άδειες θα δοθούν με πλειοδοσία στους επιχειρηματίες που θα δώσουν τα περισσότερα χρήματα και για πρώτη φορά επιτρέπονται πανελλαδικές ραδιοφωνικές άδειες, χωρίς ωστόσο να έχει προσδιοριστεί, κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου, ο ακριβής αριθμός των πανελλαδικών ραδιοφωνικών σταθμών. Σημειωτέον ότι οι ψηφιακοί ραδιοφωνικοί σταθμοί ολόκληρης της χώρας θα εκπέμπουν από έναν ή δύο παρόχους δικτύου (οι οποίες πιθανότατα θα είναι η ΕΡΤ και η Digea) με άμεσο αποτέλεσμα το συγκεντρωτικό έλεγχο των πάντων -πχ όλοι θυμόμαστε το κλείσιμο του 902 από την Digea κατά τη διάρκεια της αναμετάδοσης της κατειλημμένης ΕΡΤ. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, αίρεται το κατώτερο όριο στον αριθμό των εργαζόμενων με τους οποίους μπορεί να λειτουργεί ένας ραδιοφωνικός σταθμός, έχοντας ως αποτέλεσμα ήδη τις πρώτες απολύσεις. Τέλος, ενώ προεκλογικά είχαν υποσχεθεί άδειες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, αυτές εξαφανίστηκαν από το νόμο, αποκαλύπτοντας το χαρακτήρα της αδειοδότησης, ως μια καθαρά επιχειρηματική συναλλαγή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

    Οι συχνότητες, ένας κατά βάση δημόσιος χώρος, ιδιωτικοποιούνται, για να εισπραχθούν χρήματα που θα πάνε στην τρύπα του χρέους και των ανακεφαλαιοποιήσεων των τραπεζών, αλλά κυρίως για να ενταθεί ο έλεγχος της πληροφόρησης και των απόψεων. Άλλωστε, μεταξύ άλλων προβλέπεται ο κεντρικός έλεγχος του εξοπλισμού εκπομπής και κατά συνέπεια η πρακτική κατάργηση της πολυφωνίας. Το αποτέλεσμα θα είναι 1300 σταθμοί να είναι σχεδόν υποχρεωμένοι να ευθυγραμμιστούν σε μια γραμμή, αν θέλουν φυσικά να συμμετάσχουν στη διαφημιστική πίτα που είναι συγκεκριμένη τόσο η κρατική όσο και η ιδιωτική.

    Επίσης, προωθώντας τις πανελλαδικές άδειες, απομακρύνεται το ραδιόφωνο από τις τοπικές κοινότητες, τις ανάγκες και τα προβλήματά τους (χωρίς να παραβλέπουμε βέβαια ότι οι περισσότεροι τοπικοί σταθμοί δεν είναι τίποτε άλλο παρά έκφραση τοπικών επιχειρηματικών και πολιτικών συμφερόντων). Τέλος, σε αντίθεση με τα FM, το σύστημα ψηφιακού ραδιοφώνου DAB+ είναι ένα πατενταρισμένο πρότυπο, το οποίο πωλείται από συγκεκριμένες μεγάλες εταιρίες, αποκλείοντας τις DIY κατασκευές, στις οποίες ιστορικά στηρίζεται η ελεύθερη ραδιοφωνία. Από μεριάς μας, δεν εναντιωνόμαστε στην ίδια την τεχνολογική εξέλιξη, αλλά στην κατασταλτική της χρήση από την εξουσία Σε κάθε περίπτωση, είναι εμφανές ότι οι ελεύθερες φωνές αποκλείονται δια νόμου από την υπόθεση ψηφιακό ραδιόφωνο.

    Πέρα από την επιλογή του καθενός μας, να συμμετέχουμε σε μια συλλογική, αντιεραρχική αυτοοργανωμένη κίνηση διάχυσης των ιδανικών μας, αντιπληροφόρησης έξω από τα καθεστωτικά μέσα, και κοινωνικοποίησης με ανθρώπους με τις ίδιες ή παραπλήσιες, αγωνίες, επιδιώξεις και ανάγκες, το αυτοοργανωμένο ραδιόφωνο δεν είναι μόνα αυτά. Επιδιώκει να είναι μία από τις αδιαμεσολάβητες φωνές των από τα κάτω, χωρίς τον ασφυκτικό έλεγχο κράτους και κεφαλαίου,να δώσει τη δυνατότητα της αυθόρμητης έκφρασης, αυτών που δεν έχουν φωνή. Σε πλήρη αντιδιαστολή με το προνόμιο της αδειοδοτημένης φωνής των ισχυρών, της δικαιολόγησης της κρατικής βίας, την καταδίκης των αγωνιζόμενων από όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και την αναδιανομή της κοινωνικής περιουσίας μέσω κρατικών και ιδιωτικών πιτών διαφήμισης. Όλη αυτή η συναλλαγή και συνεννόηση, κάτω από το τραπέζι, μεταξύ επιχειρηματιών-εφοπλιστών-καναλαρχών και κράτους, με στόχο τον έλεγχο της κοινής γνώμης και την αναδιανομή του πλούτου, όχι απλά δεν μας ενδιαφέρει, αλλά είμαστε εδώ για να αντιπαραβάλλουμε την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την ανάγκη για αντιπληροφόρηση.

    Η αφαίρεση του κανονιστικού πλαισίου στα FM μέσα σε περιβάλλον επιχειρηματικού ανταγωνισμού δημιουργεί συνθήκες ζούγκλας οι οποίες θα επηρεάσουν πρώτα και κύρια τους εργαζόμενους, αφήνοντας μεγάλο κομμάτι τεχνικών και μη «χρήσιμου» προσωπικού, χωρίς εργασία και χωρίς την ελπίδα εργασίας, μιας και όλοι οι σταθμοί θα κινηθούν στο ίδιο πλαίσιο εξοικονόμησης πόρων. Η θέση του κράτους φυσικά, είναι να περιμένει τον ισχυρότερο να ξεπροβάλει από τη ζούγκλα ούτως ώστε να κάνει τις απαραίτητες για αυτό συναλλαγές.

    Θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε στον έλεγχο της φωνής μας που προωθείται μέσω τεχνολογικών και άλλων κινήσεων.

    Θα συνεχίσουμε να παρεμβαίνουμε για να προωθήσουμε τα προτάγματα μας, καταλαμβάνοντας και απελευθερώνοντας συχνότητες, είτε αναλογικές είτε ψηφιακές, αναγνωρίζοντας την ανάγκη για αδιαμεσολάβητη αντιπληροφόρηση ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, ως βασικό στόχο του εγχειρήματος.

    Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης 93.8fm   Φεβρουάριος 2018

    Από την ιστοσελίδα των Ρ.Α.E 93,8FM

  • Την Κυριακή 21 Γενάρη 2018, φασιστικές ομάδες που συμμετείχαν στο εθνικιστικό συλλαλητήριο ξεκίνησαν μια σειρά επιθέσεων σε κατειλημμένους χώρους στη Θεσσαλονίκη.
    Επίθεση, που απωθήθηκε με επιτυχία, πραγματοποιήθηκε στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο “Σχολείο” ενώ στη συνέχεια προσέγγισαν την κατάληψη libertatia, προκαλώντας ζημιές στην πρόσοψη και τον φράκτη. Οι ζημιές αποκαταστάθηκαν άμεσα από τους συντρόφους της κατάληψης.

    Δυο ώρες αργότερα, ομάδα 60-70 φασιστών επιτέθηκε ξανά στην κατάληψη “libertatia” με μολότοφ και φωτοβολίδες, προκαλώντας τον εμπρησμό της. Tην ώρα εκείνη δεν υπήρχε κόσμος στο κτίριο καθώς ήταν σε εξέλιξη αντιεθνικιστική συγκέντρωση στην Καμάρα.

    Καθόλη τη διάρκεια της επίθεσης έξω από την κατάληψη βρίσκονταν τόσο ασφαλίτες όσο και κλούβα των ΜΑΤ σταθμευμένη σε κοντινό σημείο, οι οποίοι και κάλυπταν την επίθεση χωρίς να παρέμβουν. Όταν οι φασίστες προσπάθησαν να προσεγγίσουν ξανά τον ΕΚΧ Σχολείο, η αστυνομία κράτησε την ίδια στάση, καλύπτοντας τους φασίστες και αποκλείοντας τους συντρόφους μέσα στο κτίριο.

    Με αφορμή μια άκρως χειραγωγούμενη κοινωνική έκφραση μισαλλοδοξίας , όπως το εθνικιστικό συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, (παρα)κρατικοί εξαπέλυσαν επιθέσεις σε κόσμο του αγώνα και χώρους αντίστασης, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης. Η εθνικιστική ατζέντα, οι χρυσαυγίτες και λοιπά φασιστοειδή δεν πριμοδοτούνται από την κυβέρνηση μόνο για να κόψουν ψήφους από τη ¨δεξιά¨ αλλά και για να ανακόψουν κάθε πορεία των καταπιεσμένων προς την απελευθέρωση. Το κράτος επιτίθεται από ¨αριστερά¨ αντιγράφοντας ¨σοσιαλιστικές¨ πρακτικές καταστολής από το παρελθόν.

    Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ
    ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

    ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

    Από την ιστοσελίδα του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

  • Αλληλεγγύη στην κατάληψη LIBERTATIA και στον Ε.Κ.Χ. Σχολείο

    Την Κυριακή 21/01 φασιστοειδή όλων των τάσεων συγκεντρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη με σκοπό να διαχύσουν την εθνικιστική ρητορική για το μακεδονικό ζήτημα.

    Εκμεταλλευόμενα την κάλυψη του πλήθους και των αστυνομικών δυνάμεων, νεοναζί αποβράσματα επιτέθηκαν στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Σχολείο, όπου απωθήθηκαν επιτυχώς από συντρόφους και συντρόφισσες και στη συνέχεια έκαψαν ολοσχερώς το κτήριο της κατάληψης Libertatia.

    Υπεύθυνοι για την επίθεση αυτή είναι προφανώς μπάτσοι, δημοσιογράφο , εκκλησία και νεοναζί.

    Ασφαλίτες και διμοιρίες των ΜΑΤ έκαναν πλάτες στους νεοναζί καθ’ όλη τη διάρκεια των επιθέσεων.

    Οι δημοσιογράφοι ενημέρωναν από το πρωί την κοινή γνώμη για το «μεγαλειώδες» και «ειρηνικό» συλλαλητήριο.

    Η εκκλησία πρωτοστάτησε, με τον γνωστό Άνθιμο να απευθύνει πρώτος χαιρετισμό στη φασιστομάζωξη, ενώ ταυτόχρονα η μοναδική πόλη στην οποία έγινε ανάλογη συγκέντρωση ήταν το Αίγιο (!!!), καλεσμένη από τον τοπικό μητροπολίτη φασίστα Αμβρόσιο.

    Οι θρασύδειλοι νεοναζί ως εκτελεστικά όργανα των εθνικιστικών κύκλων υλοποίησαν τα σχέδια των επιθέσεων και των εμπρησμών.

    Δυστυχώς η υποτίμηση και η παρουσίαση όλων των φορέων που κάλεσαν στη συγκέντρωση ως «γραφικοί» ή «ψεκασμένοι» έδωσε έδαφος για αυτές τις επιθέσεις. Αν έβρισκαν το έδαφος, σε παρόμοιες επιθέσεις θα μπορούσαν να προχωρήσουν οι φασιστοοπαδοί του Σώρρα και στο Αγρίνιο μια μέρα πριν (20/01) όπου συγκεντρώθηκαν μετά από πανελλαδικό κάλεσμα.

    Οι επιθέσεις όμως αυτές στον κόσμο του αγώνα δε θα μείνουν αναπάντητες.

    ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
    ΜΠΑΤΣΟΙ – TV – ΕΚΚΛΗΣΙΑ – ΝΕΟΝΑΖΙ
    ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

    Κατάληψη Apertus

    Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο
    Καλυβίων 70

    Από την ιστοσελίδα της κατάληψης Apertus

  • ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
    ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ-ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

    ΓΙΑΝΝΕΝΑ

    Την Τρίτη 21/2/2017, ημέρα της «εθνικής απελευθέρωσης» των Ιωαννίνων, οι φασίστες της Χρυσής Αυγής αποφάσισαν να κάνουν την εμφάνισή τους στην πόλη, αγνοώντας το αντιφασιστικό κίνημα το οποίο, εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον, δίνει δυνατό παρών σε κάθε φασιστική πρόκληση, διοργανώνοντας αντισυγκεντρώσεις και πορείες ενάντια σε φασιστικές φιέστες, κάνοντας παρεμβάσεις σε κεντρικά δελτία τοπικών τηλεοπτικών καναλιών, παρεμβάσεις σε καταστήματα που ανήκουν σε φασίστες και γραφεία φασιστικών οργανώσεων («Ελλήνων Συνέλευσις») και κυρίως αντιμετωπίζοντας τους φασίστες στο δρόμο, κάνοντας τα Γιάννενα (για μια ακόμη φορά) μια πόλη καθαρή από φασίστες.

    Στο χώρο της κατάθεσης στεφανιών, έχοντας λάβει την επίσημη πρόσκληση της διοργάνωσης, ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Χρ. Παππάς στάθηκε ομόψυχα δίπλα-δίπλα με τον πρόεδρο της βουλής, υπουργούς και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και άλλους τοπικούς άρχοντες της πόλης, δείχνοντας απροκάλυπτα την οργανική σχέση του φασιστικού παρακράτους με το λεγόμενο «δημοκρατικό τόξο». Απέναντι σε αυτή την φιέστα βρέθηκαν 50 αντιφασίστες και αντιφασίστριες, διαδηλώνοντας κοντά στο σημείο κατάθεσης των στεφανιών. Η συγκέντρωση δέχτηκε επίθεση από τους μπάτσους και κατέληξε στη σύλληψη 4 διαδηλωτών, οι οποίοι δικάζονται στις 16/01 στα Δικαστήρια Ιωαννίνων.

    ΑΙΓΑΛΕΩ

    Όταν τα νόμιμα μέσα που διαθέτει το κράτος αποδειχτούν ανεπαρκή για να καταστείλουν τις εστίες αγώνα, τότε δράση αναλαμβάνουν οι φασίστες. Αυτήν την περίοδο, λόγω της δίκης που αντιμετωπίζει, η επίσημη Χρυσή Αυγή φαίνεται παροπλισμένη. Ωστόσο, το κενό έρχονται να το καλύψουν οι Α.Μ.Ε. (Ανένταχτοι Μαίανδροι Εθνικιστές), ένα άλλο νεοναζιστικό μόρφωμα που λειτουργώντας σαν βραχίονας της Χ.Α., επιδιώκει να αποτελέσει εστία (ή καλύτερα βούρκο) συσπείρωσης νεοναζιστών, πραγματοποιώντας διάφορες θρασύδειλες εμπρηστικές επιθέσεις σε αυτοοργανωμένους χώρους και καταλήψεις. Ένας από αυτούς τους χώρους, είναι και η κατάληψη Σινιάλο στο Αιγάλεω, που τα ξημερώματα της Πέμπτης 28/12 δέχτηκε εμπρηστική επίθεση ενώ ο χώρος ήταν κλειστός. Η επίθεση αυτή προκάλεσε ελάχιστες υλικές ζημιές στο εξωτερικό του κτιρίου, οι οποίες αποκαταστάθηκαν με την άμεση ανταπόκριση συντρόφων/ισσών και κόσμου απ’ τη γειτονιά. Η επίθεση στο Σινιάλο, έναν χώρο αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης και ρήξης, αν και αποτυχημένη, αποτελεί κομμάτι της συνολικότερης επίθεσης του κράτους και του παρακράτους σε χώρους αγώνα και δεν μπορεί να αγνοηθεί.

    ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

    Στο πλαίσιο αυτής της επίθεσης, έχει στηθεί στην Θεσσαλονίκη, μια κατασταλτική μεθόδευση εναντίον της κατάληψης Mundo Nuevo, όπου η Ασφάλεια της πόλης κάλεσε 16 άτομα –παραδίδοντας τις κλήσεις κατ’ οίκον σε όλη την Ελλάδα- να καταθέσουν στη ΓΑΔΘ, στο πλαίσιο προανακριτικής εξέτασης σχετικά με το κτίριο που στεγάζεται η κατάληψη (με τις κατηγορίες της διατάραξης οικιακής ειρήνης και κατάληψης δημόσιου κτηρίου κατ΄ εξακολούθηση). Να θυμίσουμε πως πριν 5 χρόνια (Ιούνιος 2012) μια παρόμοια κατασταλτική μεθόδευση δέχτηκε και η κατάληψη Apertus όταν η Ασφάλεια, ύστερα από μηνυτήρια καταγγελία κατά αγνώστων της ιδιοκτήτριας εταιρίας του κτιρίου -με κατηγορία το πταίσμα της αυτοδικίας (κατάληψη δημόσιου χώρου)- καλεί τέσσερα άτομα για προκαταρτική εξέταση με σκοπό τη προσωποποίηση της κατηγορίας ύστερα από υπόδειξη του μπάτσου Μαργώνη Ευάγγελου. Το «παράπτωμα» των ατόμων αυτών ήταν το ότι παραβρέθηκαν σε εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο της κατάληψης Apertus.

    ΒΟΛΟΣ

    Η πιο πρόσφατη επίθεση σε αυτοδιαχειριζόμενο χώρο, είναι αυτή της κατάληψης Τερμίτα στο Βόλο, όπου παρά τις εκδηλώσεις και τις δράσεις αλληλέγγυων ενάντια στα αναπτυξιακά σχέδια του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, εκκενώθηκε και κατεδαφίστηκε από μπουλντόζες του εργολάβου, μετά από μεγάλη επιχείρηση των μπάτσων, που περιελάμβανε 3 συλλήψεις, διακοπή κυκλοφορίας στους γύρω δρόμους, δημοσιογράφους, διμοιρίες σε επιφυλακή και συντονισμό μέσω ελικοπτέρου.

    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

    Ως κατάληψη Αpertus, ένας χώρος που στο παρελθόν έχει δεχθεί επιθέσεις από φασίστες, κλήσεις από μπάτσους, επερωτήσεις στην Βουλή από τον φασίστα Μπαρμπαρούση, όπου μάλιστα ζητούσε την άμεση εκκένωση, σε μια πόλη με δεκάδες διώξεις αναρχικών, αντιεξουσιαστών και αντιφασιστών και μια εισβολή μπάτσων και δικαστικού επιμελητή στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι (13/03/17), δεν θα μπορούσαμε παρά να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας και να στηρίξουμε τις καταλήψεις, τους αυτόοργανωμένους χώρους και τους αγώνες που δέχονται την καταστολή του κράτους και του φασιστικού παρακράτους.

    Οι σημερινοί διαχειριστές της εξουσίας, με τις κινήσεις τους, δηλώνουν ξεκάθαρα πως μέρος του κεντρικού πολιτικού σχεδιασμού τους απέναντι στον κόσμο του αγώνα είναι και η προσπάθεια καταστολής των καταλήψεων, των αυτοοργανωμένων χώρων και όλων των ακηδεμόνευτων κοινωνικών-ταξικών αγώνων, ακολουθώντας πιστά το αντί-εξεγερτικό κρατικό σχέδιο που υιοθετήθηκε μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008. Ωστόσο, αυτές οι επιθέσεις δεν μας τρομάζουν. Απαντάμε με αλληλεγγύη και συντροφικότητα μαζί με τον κόσμο που αγωνίζεται, μαζί με την ανυπότακτη και την άγρια νεολαία που αντιστέκεται. Με περισσότερη θέληση για αγώνα, με περισσότερη αγάπη και πείσμα για όσα πρέπει να συνεχιστούν. Όπως κάνουμε τόσα χρόνια σα μια γροθιά.

    ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΙΝΙΑΛΟ & MUNDO NUEVO
    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 4 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ (Δική: 16/01/18, Γιάννενα)
    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΕΡΜΙΤΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ 3 ΔΙΩΚΟΜΕΝΕΣ (Δίκη: 11/5/18)

    κατάληψη Apertus
    Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο
    Καλυβίων 70

    Από την ιστοσελίδα της κατάληψης Apertus

css.php