• 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008 – ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ

    Στις 6 Δεκέμβρη 2008 στην οδό Μεσολογγίου στα Εξάρχεια, ο αστυνομικός Επαμεινώνδας Κορκονέας δολοφονεί με μια σφαίρα στην καρδιά τον 15χρονο μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλο. Η δολοφονία ενεργοποιεί μια αλυσιδωτή αντίδραση αντιεξουσιαστικών εξελίξεων σε όλη την Ελλάδα. Εξεγερμένοι μαθητές επιτίθενται σε Α.Τ. Γίνονται καταλήψεις σε δημόσια κτήρια, επιθέσεις σε τράπεζες και πολιτικά γραφεία από χιλιάδες κόσμου, αναρχικούς, εξεγερμένους ενάντια στην αδικία, άνεργους, μετανάστες, καταπιεσμένους από το κράτος και το κεφάλαιο.

    Η δολοφονία αυτή δεν ήταν η πρώτη και σίγουρα όχι η τελευταία από την ελληνική αστυνομία. Η συνεπής στάση της, στο να δολοφονεί εν ψυχρώ όσους αμφισβητούν την παντοδυναμία της είναι χαρακτηριστική. Χωρίς να αναφέρουμε τους τραμπουκισμούς, ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια, βλαχομαγκιές στα κρατητήρια, στημένες κατηγορίες και δικαστήρια, απειλές και χουντικές πρακτικές.

    Χουντικές πρακτικές, που στην αστυνομία παρέμειναν και παραμένουν μέχρι σήμερα μιας και μετά την πτώση της χούντας ελάχιστες ήταν οι περιπτώσεις που αστυνομικοί διώχθηκαν για τα εγκλήματα τους. Το μεταπολιτευτικό κράτος αγκάλιασε στοργικά τους δολοφόνους της αστυνομίας για να διατηρήσει την τάξη και την ασφάλεια καθώς και την ευημερία των αφεντικών. Και αυτό το απέδειξαν στις σκληρές απεργίες 74-81 οπού οι μπάτσοι έβγαλαν όλο το μένος τους απέναντι σε διαδηλωτές και απεργούς. Ακόμα και σήμερα άλλωστε μεγάλο μέρος της αστυνομίας αναπολεί τα χρόνια της παντοδυναμίας της χούντας και είναι ψηφοφόροι της Χ.Α.

    Κουμής, Κανελοπούλου, Τσουτσουβής, Καλτεζάς, Μαρίνος, Πρέκας, Μπουλάτοβιτς, Τεμπερεκίδης, Μαραγκάκης, 43χρονη διαδηλώτρια στη Λευκίμμη Κέρκυρας, Γρηγορόπουλος, Φούντας, Κωστόπουλος είναι μόνο λίγοι από αυτούς που δολοφονήθηκαν από την αστυνομία της ελληνικής δημοκρατίας.

    Δομικό στοιχείο του κράτους και του κεφαλαίου βρίσκεται πάντα απέναντι από τις κοινωνικές διεκδικήσεις, τους αγώνες και την αντίσταση του λαού απέναντι στα καθάρματα της εξουσίας.

    Από το Κιλελέρ και την εξέγερση των αγροτών, τους αγώνες των καπνεργατών και καπνοπαραγωγών, τους αγώνες των εργαζομένων στα εργοτάξια και στις βιομηχανίες, στις διαδηλώσεις των μαθητών σπουδαστών. Σε αγαστή συνεργασία με φασίστες και παρακρατικά σκουλήκια, μέσα από τις ίδιες γραμμές επιτίθενται σε εξεγερτικές δομές και αγωνιστές. Τρανταχτό παράδειγμα, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα που αποδεικνύεται ότι έγινε με την κάλυψη της αστυνομίας, η οποία ήταν παρούσα σε όλη τη διάρκεια της συμπλοκής όπου οι φασίστες της Χ.Α. μαχαίρωσαν στην καρδιά τον αντιφασίστα μουσικό.

    Στο Αγρίνιο είναι 100αδες τα περιστατικά που η αστυνομία προσπάθησε να καταστείλει το πνεύμα αμφισβήτησης της εξουσίας αλλά και κάθε αδιαμεσολάβητο αγώνα. Στημένες κατηγορίες και 10αδες δικαστήρια, τραμπουκισμοί, ξυλοδαρμοί, απειλές, συνεργασία με φασίστες.

    Η θέληση του ανθρώπου για ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη κάθε φορά που δέχεται την καταστολή γίνεται ακόμα πιο μεγάλη σε πείσμα όλων αυτών που επιδιώκουν τον ολοκληρωτισμό πάνω στην κοινωνία. Κάθε αγώνας, είναι μια παρακαταθήκη για τους επόμενους αγώνες μέχρι την τελική απελευθέρωση των ανθρώπων από τα δεσμά της κάθε εξουσίας.

    6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2018 – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

    ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2018 – ΠΛ. ΔΗΜΑΔΗ / 18:00

    ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

    Από την ιστοσελίδα του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

  • Διαβάστε περισσότερα στην ιστοσελίδα της κατάληψης Apertus

  • Με αφορμή το 3ο στρατοδικείο μου (11 – 12 – 18 /Γιάννενα)

    Όσο αλήθεια είναι ότι χαίρεσαι από την πρώτη στιγμή που αντιλαμβάνεσαι τη Δαμόκλειο Σπάθη πάνω από το κεφάλι σου τόσο πραγματικός είναι κάθε στιγμή ο κίνδυνος να σπάσει εκείνη η κλωστή που διατηρεί την τάξη πραγμάτων που επιβάλεις. Κάθε μέρα ξεκινάει με εκείνη την ελευθερία της βούλησης που κάνει τον άνθρωπο μικρό θεό που δημιουργεί διαρκώς στο υπάρχον. Το ερώτημα εδώ είναι τι θα μπορούσε να δημιουργήσει ένας τέτοιος Άνθρωπος στο υπάρχον?

    Όσον αφορά εμένα, πιστεύω στον αγώνα με όλα τα μέσα για την καθολική καταστροφή του υπάρχοντος και την αντικατάσταση του από τις δομές και τις αξίες εκείνες που θα φέρουν αυτοί που θα το καταστρέψουν. Πιο συγκεκριμένα, αυτό το πράγμα υπάρχει στις προτάσεις αγώνα, του μόνου πολιτικού χώρου που δεν ελέγχεται από το καθεστώς σε απόλυτο βαθμό, του αναρχικού – αντιεξουσιαστικού. Και οι αξίες που προωθούνται μέσα από τις δομές και τις διαδικασίες του χώρου αυτού, αντανακλούν και καθρεπτίζουν σε μεγάλο βαθμό, έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης, αξιοπρέπειας, κοινωνικής δικαιοσύνης, αντιεξουσιαστικής αυτοθέσμισης και αυτοκαθορισμού των κοινωνιών, αντιεραρχικές μορφές λήψης αποφάσεων μέσα από ανοιχτές κοινωνικές δομές κ.α. προωθώντας ταυτόχρονα εκείνες τις κοινωνικές φυσιογνωμίες που αναγνωρίζονται από όλους με χαρακτηριστικά την τιμιότητα, την ειλικρίνεια και τη δύναμη του λαού.

    Πολλά μπορεί να διδακτεί κανείς από το καθημερινό έργο που παράγουν οι συλλογικότητες και τα άτομα από το α/α κίνημα, όπως και από τις κοινωνικές προτάσεις του, που θέλουν να συνεισφέρουν στο δημόσιο διάλογο και φέρουν εκείνη τη συνέπεια και σοβαρότητα που μαρτυρά η καθημερινή τους ύπαρξη και αναμέτρηση με το καθεστώς (είτε το έχουν επιλέξει είτε αυτό, τους επιβάλλεται σαν επιλογή).
    Ένα έλλειμμα τρανταχτό ίσως να αποτελεί το γεγονός ότι δεν είμαστε τόσο συγκεκριμένοι, με το να παίρνουν τη θέση που τους αναλογεί στη συλλογική μνήμη και την ιστορία τα διάφορα μέτωπα του αγώνα έτσι όπως αυτά εκδηλώνονται σε ανταγωνισμό με το υπάρχον. Αδυναμία που δεν μας επιτρέπει να συνθέσουμε τη συλλογική μας υπόσταση μέσα από τις πράξεις μας κεφαλαιοποιώντας τη συνολική αντιεξουσιαστική ενέργεια που έτσι κι αλλιώς παράγεται. Έτσι δεν μας εμπιστεύονται οι πολλοί που έχουν κοινό συμφέρουν να αντισταθούν και είναι από τη δική μας πλευρά.

    Στους καιρούς της γενικευμένης απονομιμοποίησης του καθεστώτος ας δείξουμε ότι είμαστε ικανοί να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

    ***

    Πιστεύω ότι σε αυτό το σχέδιο αγώνα που αναδύεται μέσα από τη δράση και το αίμα των αναρχικών, και στην Ελλάδα, ο ελληνικός στρατός δεν μπορεί να συνεισφέρει στο παραμικρό κάτω από την παρούσα πολιτική και φυσική ηγεσία, μορφή – φιλοσοφία. Αλλά θα μπορούσε εκείνοι που κρατούν τα όπλα και σκοτώνουν καταπιεσμένους ή ίδιους μ΄αυτούς (από άλλη ομάδα), να τα στρέψουν στη μεριά των αφεντικών κάτω από συνθήκες που θα επιφέρουν οι αναρχικοί, αν οι τελευταίοι ζήσουν την ιστορία έτσι όπως αυτή εκδηλώνεται, τώρα, και αν κριθούν άξιοι να ήταν ποτέ τέτοιοι. Έτσι κι αλλιώς όλοι πέφτουν λίγο-λιγο κάθε μέρα, εμείς όμως θέλουμε να αποδείξουμε ότι υπάρχει και το αντίστροφο.
    Προς ώρας ο στρατός και όλες οι κρατικές δομές όλων των κρατών είναι εχθροί του ανθρώπινου γένους.
    Ως αιχμάλωτος πολέμου με ελεύθερη βούληση, αρνούμαι να συναινέσω στα κελεύσματα των δημίων μου και πάντα θα προσπαθώ όσο και όπως μπορώ να τους πλήξω.

    Κώστας Σώλος
    Νοέμβρης 2018, Αγρίνιο

    Από την ιστοσελίδα του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

  • ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ

    Ο σύντροφος Χρήστος εργαζόταν για χρόνια στην εταιρία ιχθυοκαλλιεργειών ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ και απολύθηκε όταν αρνήθηκε να συναινέσει, ως ιχθυολόγος, στο έγκλημα που αποτελεί τον κανόνα στη λειτουργία των ιχθυοκαλλιεργειών, δηλαδή τη χρήση καρκινογόνων αντιπαρασιτικών όπως η φορμόλη στα ψάρια και η απόρριψη χημικών χρωμάτων στη θάλασσα.

    Μετά τις δημόσιες καταγγελίες του που αναδεικνύουν τόσο τη λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος όσο και τη δολοφονική φύση του συστήματος για τον άνθρωπο, η εταιρία επιχειρεί με ψευδομάρτυρες και αγωγές εκατομμυρίων να λυγίσει το σύντροφο και να συνεχίσει το εγκληματικό της έργο.

    Ως αναρχικοί, αλληλέγγυοι στον αγώνα του Χρήστου, πέρα από το προφανές της υπεράσπισης του αγωνιστή, βλέπουμε και έναν δημόσιο-κοινωνικό διάλογο που υπάρχει γύρω από τα ζητήματα που αναδεικνύονται και μια ευκαιρία να παραχθούν συλλογικά κοινωνικοί αγώνες που θα ανατρέψουν την κατάσταση σε ευρύτερο επίπεδο.

    Από τους μπράβους της ελ τοραντο γκολντ στη Χαλκιδική, τους τραμπούκους των πετρελαϊκών στη Ζίτσα έως τους ψευδομάρτυρες της ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ και τα εγκλήματα ενάντια στη φύση και την κοινωνία να αντισταθούμε με όλα τα μέσα ενάντια στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου για την κοινωνική απελευθέρωση και δικαιοσύνη.

    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΧΡΗΣΤΟ ΛΟΒΕΡΔΟ ΣΤΕΛΑΚΑΤΟ
    ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΧΡΗΣΗ ΦΟΡΜΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΙΕΣ

    ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

    Από την ιστοσελίδα του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

  • Διαβάστε περισσότερα στην ιστοσελίδα της Α.Σ.Ε Γκιλοτίνα

  • Την τελευταία δεκαετία (2008 – 2018) η πολιτική όξυνση στην Ελλάδα με εγκληματική ευθύνη των κυρίαρχων, αναγνωρίζεται από όλους σαν μια από τις πιο έντονες και ταραχώδεις των τελευταίων ετών. Οι βομβαρδισμοί, οι γενοκτονίες και οι σφαγές αμαχών διεθνώς δεν είναι καθόλου μακριά από την ευρωπαϊκή Ελλάδα, είναι η παγκόσμια πραγματικότητα που επιβάλλουν τα αφεντικά. Σε κάθε μετασχηματισμό του καπιταλιστικού συστήματος το βάρος πέφτει πάντα από κάτω προς τα πάνω, ισοπεδώνοντας τους πιο αδύναμους σε μια κοινωνία, όπως μαρτυρούν οι χιλιάδες αυτοκτονίες πολιτών και η αναζήτηση τροφής στα σκουπίδια. Οι μεγάλες λαϊκές, εργατικές, αγροτικές μάζες είναι αυτές που θα πληρώσουν με το αίμα τους το μάρμαρο για τα νέα σχεδία του κεφαλαίου.

    Τα νέα παγκόσμια δεδομένα απαιτούν σκληρά οικονομικά μέτρα για την επανασύσταση του τραπεζικού συστήματος, εξαθλιωμένους να ικετεύουν για 500 ευρώ, εργασιακές νομοθεσίες στα μέτρα των αφεντικών που θα τους προσφέρουν άπλετη υπερκερδοφορία ενώ παράλληλα θα είναι και η θηλιά στο λαιμό του κάθε εργαζομένου, που όσο αυτός θα αντιδρά τόσο η θηλιά θα σφίγγει.

    Η εναλλαγή των πολιτικών εξουσιών δίνει την ψευδαίσθηση της επιλογής (πράγμα που δεν περνάει απαρατήρητο από τους απολογητές του καθεστώτος και συμπυκνώνεται στη φράση ¨εμείς τους ψηφίζουμε¨) και εν τέλει μιας λύσης που ίσως επαναφέρει την κατάσταση στην ψεύτικη ομαλότητα του παρελθόντος. Τότε δηλαδή που κάποιοι έτρωγαν με χρυσά κουτάλια εκμεταλλευόμενοι τον κοινωνικό πλούτο ενώ άλλοι σκότωναν σε εργατικές δολοφονίες σε βιομηχανίες, εργοτάξια, ναυπηγεία, φουνταρισμένα φέρετρα (πλοία) εφοπλιστών αλλά και σε φάρμες τύπου Μανωλάδας.

    Κράτος και κεφάλαιο θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα για να υποτάξουν την κοινωνική οργή που γεννά αυτή η κατάσταση. Η συντηρικοποίηση που έντεχνα δηλητηριάζει κομμάτια των μαζών που πλήττονται, δημιουργεί αγελαίες συμπεριφορές, κανιβαλισμό και εν τέλει στη στροφή προς τον εκφασισμό της κοινωνίας (χαρακτηριστική εδώ η περίπτωση της δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου από νομιμόφρονες πολίτες και μπάτσους). Στρέφοντας το βλέμμα στον συνάνθρωπο ως υπαίτιο για όλα τα δεινά τους επειδή μπορεί αυτός να έχει μια δουλειά ξυπνούν τα πιο ταπεινά από τα ανθρώπινα ένστικτα, βάζουν το μαχαίρι στο χέρι σε δολοφόνους τύπου Ρουπακιά, μέλος της ναζιστικής οργάνωσης Χ.Α. και χωρίς ενδοιασμούς σκοτώνουν τον αντιφασίστα Παύλο Φύσσα, πρόσφυγες και μετανάστες, αναρχικούς, αντιεξουσιαστές, κομμουνιστές. Δημιουργώντας, μέσα στη θολούρα που έχουν επιφέρει, έναν ορατό εχθρό, εύκολα προσβάσιμο και αντιληπτό, αφήνουν στο απυρόβλητο τις τράπεζες, τους χρηματιστές, τους εφοπλιστές, μεγαλογιατρούς και κλινικάρχες φαρμακέμπορους, τους μεγαλοεργολάβους, μικρά και μεγάλα λαμόγια, το παπαδαριό και γενικά τα οικονομικά και πολιτικά καθάρματα που είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για την όλη κατάσταση. Ο Μπ. Μπρεχτ έγραψε ότι εύκολα θα πιάσεις από το λαιμό αυτόν που σου έκλεψε ένα ψωμί ποτέ όμως αυτόν που σε κλέβει κάθε μέρα στο ζύγι.

    Οργανικό κομμάτι για τη διατήρηση του κράτους και των αφεντικών η καταστολή με τη μορφή των σωμάτων ασφαλείας θα παίξει πρωταρχικό ρόλο στη συμμόρφωση των εξεγερμένων. Χέρι-χέρι με τους φασίστες και τους αγανακτισμένους πολίτες η αστυνομία είναι πάντα απέναντι στις όποιες κοινωνικές – ταξικές διεκδικήσεις. Είτε με ωμη βία κατά των αγωνιζόμενων είτε με ύπουλους εκβιασμούς, λασπολογία και κατασκευασμένες κατηγορίες στα αρχηγεία τους προσπαθούν να πλήξουν τη μαχητικότητα των πιο προωθημένων κοινωνικά – κινηματικά κομματιών. Σε αγαστή συνεργασία και τα Μ.Μ.Ε. (εφημερίδες, ραδιόφωνα, TV, ιντερνέτ) θα προετοιμάζουν το έδαφος δημιουργώντας κλίμα φόβου και τρόμου, θα αναπαράγουν πιστά τις ανεπίσημες αλλά ¨έγκυρες¨ πληροφορίες της αστυνομίας διανθίζοντας τες με αρκετό πάθος και δίψα για ανεξάρτητη και αδέσμευτη δημοσιογραφία. Φωτογραφίζοντας και εν τέλει παραδίδοντας αφού πρώτα έχουν προετοιμάσει καλά το κλίμα στο φιλοθεάμον κοινό τα κεφάλια αυτών που η αστυνομία τους έχει υποδείξει.

    Στο Αγρίνιο της 18 – 9 – 2018 καλείται συγκέντρωση και πορεία με αφορμή τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα το 2013 από τη ναζιστική οργάνωση Χ.Α. Στην πορεία καλούν αναρχικές – αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες, αριστερές οργανώσεις και το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αγρινίου. Η συγκέντρωση ξεκινά περίπου στις 6 το απόγευμα στην πλατεία Μαρίας Δημάδη και αριθμεί περίπου 150 άτομα. Υπάρχουν αντιφασιστικά πανό διαβάζονται και μοιράζονται κείμενα. Στις 8:15 ξεκινά πορεία στο κέντρο της πόλης με αντιφασιστικά, αντικρατικά και αντιμπατσικά συνθήματα. Η πορεία έχει πολύ δυνατό παλμό, πράγμα που θορυβεί τους μπάτσους που κινούνται στους γύρω δρόμους. Στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό όπου εκεί κοντά είναι και τα γραφεία του φασίστα – λαμογιού Σώρρα οι μπάτσοι δημιουργούν φραγμό στην πορεία. Η πορεία συγκρούεται με τους μπάτσους. Γίνεται πετροπόλεμος ενώ οι μπάτσοι ρίχνουν δακρυγόνα ευθείας βολής, χειροβομβίδες κρότου λάμψης άλλα και πέτρες που οι διαδηλωτές τις επιστρέφουν. Η πορεία αρχίζει να υποχωρεί προς το κέντρο της πόλης.

    Κατά τη διάρκεια της υποχώρησης οι μπάτσοι εξαπολύουν ένα νέο κυνηγητό προς τους διαδηλωτές συνεχίζοντας να ρίχνουν δακρυγόνα και κρότου λάμψης. Η πορεία φτάνει στην κεντρική πλατεία (πλ. Δημοκρατίας) όπου ο κόσμος ανασυντάσσεται και φωνάζει αντιμπατσικά συνθήματα. Οι μπάτσοι που έρχονται από το νοτιοδυτικό μέρος της πλατείας εξαπολύουν νέα επίθεση χωρίς να δεχτούν πρόκληση και ο κόσμος αρχίζει να υποχωρεί βόρεια προς την πλατεία Δημάδη. Στη νέα αυτή επίθεση οι μπάτσοι χρησιμοποιούν ξανά δακρυγόνα χημικά και κρότου λάμψης. Τη στιγμή εκείνη τραυματίζεται στο πρόσωπο μια κοπέλα 19 χρονών που κάθεται σε παγκάκι στην ανατολική πλευρά της πλατείας. Το κυνηγητό συνεχίζεται και ο κόσμος αρχίζει να διαλύεται προς διάφορες κατευθύνσεις.

    Γίνονται λεκτικοί και σωματικοί τραμπουκισμοί σε ανήλικα κορίτσια της πορείας ενώ πραγματοποιούνται περίπου 30 προσαγωγές από τις οποίες οι 6 μετατρέπονται σε συλλήψεις ( οι 2 ανήλικοι) με κατηγορίες κακουργηματικού τύπου. Κατοχή και χρήση εκρηκτικών απρόκλητες σωματικές βλάβες. Τις επόμενες 2 μέρες γίνονται άλλες 2 συλλήψεις με τις ίδιες κατηγορίες. Όλοι οι κατηγορούμενοι αφήνονται ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους, παρόν 2 και 3 φορές το μήνα στους μπάτσους και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Το σαθρό κατασκευασμένο κατηγορητήριο των μπάτσων δεν μπόρεσε να σταθεί ικανό για τις προφυλακίσεις που ζητούσαν οι αγανακτισμένοι δημοσιοκάφροι. Το κλίμα φόβου έσπασαν με τη δυναμική παρουσία τους έξω από τα δικαστήρια δεκάδες αλληλέγγυοι που παρέμειναν μέχρι την απελευθέρωση και του τελευταίου από τους συλληφθέντες.

    Τις επόμενες μέρες τοπικά και πανελλαδικά Μ.Μ.Ε. κάνουν λόγο για τραυματισμό της κοπέλας από ναυτική φωτοβολίδα ευθείας βολής. Μιλάνε δηλαδή για την ίδιου τύπου φωτοβολίδα με αυτήν που έπληξε στο πόδι μια δημοσιογράφο στην Αθήνα πριν από λίγο καιρό. Το βίντεο του τότε τραυματισμού της δημοσιογράφου δείχνει τη δύναμη αυτού του τύπου της φωτοβολίδας που σφηνώθηκε φλεγόμενη στο πόδι της χωρίς να μπορούν να τη βγάλουν οι μπάτσοι που βρίσκονταν δίπλα της. Προκληθήκαν σοβαρότατα εγκαύματα σε όλο το πόδι της και κινδύνεψε και με ακρωτηριασμό. Το ίδιο χτύπημα είδαμε και στο Αγρίνιο πριν κάποια χρόνια (18-11-12) στα εγκαίνια των γραφείων της Χ.Α. όταν οι μπάτσοι σημαδεύοντας διαδηλωτή με δακρυγόνο ευθείας βολής, θρυμμάτισαν το κόκκαλο κάτω από το γόνατο και προκάλεσαν εκτεταμένα εγκαύματα σε όλη εκείνη την περιοχή του ποδιού που βλήθηκε, κάτι που στη συνέχεια χρειάστηκε 3 χειρουργεία και πλαστικές για να αποκατασταθεί μέρος του.

    Στον τραυματισμό της κοπέλας στο Αγρίνιο αν και όλοι στα ΜΜΕ μιλούν για τραυματισμό από ναυτική φωτοβολίδα (ενώ οι μπάτσοι σκόπιμα δεν προβαίνουν σε ανακοίνωση που θα το διέψευδε μέχρι και σήμερα), δεν υπάρχει κανένα έγκαυμα και αυτό το βεβαιώνουν γιατροί του νοσοκομείου Αγρινίου αλλά και των Ιωαννίνων όπου η κοπέλα νοσηλεύτηκε τις επόμενες μέρες. Αν υπήρχε έγκαυμα στο πρόσωπο άλλωστε η νοσηλεία θα συνεχίζονταν για πολλές μέρες ακόμα. Πως λοιπόν όλοι είναι σίγουροι για τη φωτοβολίδα; ακόμα και η ίδια η κοπέλα δε θυμάται πως ακριβώς ή τι τη χτύπησε. Ακόμα και η καύτρα ενός σπίρτου ή του τσιγάρου όταν έρθει σε επαφή με το δέρμα αφήνει φουσκάλα λόγω της θερμοκρασίας. Ενώ ολόκληρη φωτοβολίδα στο κεφάλι δεν δημιουργεί κανένα έγκαυμα παρά τους 1000αδες βαθμούς κελσίου που παράγει κατά την καύση της; Επίσης η δύναμη βολής είναι τέτοια που όπως είδαμε και στην περίπτωση της Αθήνας αλλά και του Αγρινίου παλιότερα προκαλεί συντριπτικές βλάβες που θέλουν μήνες νοσηλείας.

    Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που η αστυνομία χαλκεύει στοιχεία για τη δημιουργία ενόχων προς τέρψιν της κοινής γνώμης. Τα κροκοδείλια δάκρυα μπάτσων, δημοσιογράφων και αγανακτισμένων δεν ακουμπάν κανέναν. Δε σεβάστηκαν ούτε τον ίδιο τον τραυματισμό της κοπέλας μετατρέποντας σε σόου για τα δελτία ειδήσεων που θα αυξήσουν την ακροαματικότητα και τα κλικ στους υπολογιστές, με τηλεδικεία που δίκαζαν και ξαναδίκαζαν τον κόσμο και τον αγώνα. Ο Ευαγγελάτος στα καλύτερα του. Δεν έδειξαν βέβαια τον ίδιο ζήλο πριν λίγες μέρες όταν συμμορία μπάτσων που έκλεβε πρόσφυγες μικροπωλητές έφαγε ¨πακέτο¨ από τα θύματα της και στη συνέχεια συνελήφθησαν από συναδέλφους τους. Και σίγουρα ένιωσαν μεγάλη ανακούφιση όταν αξιωματικός της Α.Δ. Αγρινίου μεγαλέμπορος ναρκωτικών με τεράστιες ποσότητες πρέζας, κοκαΐνης και χασίς στην κατοχή του αθωώθηκε και αποκαταστάθηκε το όνομα και ο βαθμός του.

    Κράτος και κεφάλαιο διεκδικούν το μονοπώλιο της βίας πράγμα που δεν έγινε ποτέ ιστορικά. Σε καιρούς ολοκληρωτισμού η βία του κράτους θα έχει ως απάντηση την αντιβία του λαού. Οι θιασώτες της βίας, οι στρατόκαυλοι πολεμοχαρείς επιλέγουν τα σώματα ασφάλειας, το στρατό, τις εταιρίες security ως φυσικό τους χώρο. Κανένας κοινωνικός αγωνιστής δεν χαίρεται με τη βία ακόμα και όταν αυτή θα φέρει το θάνατο του πολιτικού εχθρού του. Αυτοί που χαίρονται με το θάνατο, το θάνατο θα βρουν απέναντι τους. Ο αγώνας για ζωή και ελευθερία είναι μονόδρομος για κάθε άνθρωπο που θέλει να διατηρεί την αξιοπρέπεια του.

    ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
    ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ – ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ

    ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

    Από την ιστοσελίδα του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

  • Την Τρίτη 18/09 καλέστηκε στην πόλη –όπως και κάθε χρόνο- συγκέντρωση και πορεία για τα πέντε χρόνια από την δολοφονία του Π. Φύσσα από τα Τάγματα Εφόδου της Χρυσής Αυγής. Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην Πλατεία Δημάδη, όπου είχε στηθεί μικροφωνική εγκατάσταση κατά την οποία διαβάστηκαν κείμενα τα οποία μοιράζονταν και στους διερχόμενους. Μετά τις 20:30 ξεκίνησε η πορεία με συμμετοχή 200 περίπου ατόμων σε κεντρικά σημεία της πόλης όπου φωνάχτηκαν συνθήματα αντιφασιστικά, αντικρατικά, αλληλεγγύης σε μετανάστες, πολιτικούς κρατούμενους κ.α., ενώ παράλληλα γινόταν παρέμβαση με φέιγ-βολάν και μοίρασμα κείμενων.

    Στην περιοχή των τρένων πραγματοποιήθηκε σύγκρουση με τις δυνάμεις καταστολής. Οι μπάτσοι απάντησαν με δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης. Η πορεία διαλύθηκε και ο κόσμος κατευθύνθηκε προς την Πλατεία Παναγοπούλου (Σιντριβάνι). Από εκείνη την στιγμή η πορεία προσπαθούσε να ανασυγκροτηθεί, αλλά η λυσσαλέα και επικίνδυνη επίθεση της αστυνομίας δεν το επέτρεπε. Τα δακρυγόνα και οι χειροβομβίδες κρότου-λάμψης από την πλευρά της αστυνομίας συνέχιζαν να εκτοξεύονται ασταμάτητα ακόμα και μέσα στην Πλατεία Δημοκρατίας που εκείνη την στιγμή ήταν κατάμεστη από ανθρώπους όλων των ηλικιών.

    Η εκδίωξη του κόσμου της πορείας συνεχίστηκε μέχρι την Πλατεία Δημάδη. Η πρωτοφανής αγριότητα και καταστολή της αστυνομίας, με λεκτικές επιθέσεις, απειλές, τραμπουκισμούς και αναβαθμισμένη βίαιη επίθεση, είχε διπλό στόχο: Εκδικητικότητα για τον κόσμο που επέλεξε να κατέβει στο δρόμο και εκφοβισμός για την υπόλοιπη τοπική κοινωνία. Αποτέλεσμα ήταν περίπου τριάντα προσαγωγές και οκτώ συλλήψεις (έξι μετά την πορεία και δυο που ακολούθησαν τις επόμενες μέρες). Το κατηγορητήριο των συλληφθέντων είναι από την πρώτη μέχρι τη τελευταία του λέξη στημένο από τους μπάτσους. Τις επόμενες μέρες πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στα Δικαστήρια, μέχρι και ο τελευταίος σύντροφος να αφεθεί ελεύθερος με αυστηρούς όμως περιοριστικούς όρους.

    Αυτό όμως που σημάδεψε τη βραδιά ήταν ο σοβαρός τραυματισμός της 19χρονης κοπέλας στην Πλατεία Δημοκρατίας. Παρόλο που η κοινωνία γνωρίζει το διαχρονικό ρόλο της αστυνομίας, το ιστορικό τραυματισμών και δολοφονιών -ακόμη και στον καιρό της «δημοκρατίας»-, επιχειρήθηκε μονομερής σύνδεση αυτού του γεγονότος με τα αντιστεκόμενα κομμάτια της πόλης. Μια σύνδεση που δεν συνάδει με τον λόγο, τα περιεχόμενα και την δράση που προάγουν τα κομμάτια αυτά. Εναντία στο κρατικό μονοπώλιο της βίας και την υπεροπλία της αστυνομίας, η αντι-βία ως επιλογή του κόσμου του αγώνα, πολλές φορές είναι μονόδρομος, αν και ο χώρος, τα μέσα της άμυνας και ο τρόπος χρήσης τους οφείλουν να διασφαλίζουν, στο μέτρο του δυνατού, ώστε να μην πλήττονται συμμετέχοντες, αλληλέγγυοι ή διερχόμενοι. Ευχόμαστε στην 19χρονη κοπέλα καλή ανάρρωση και δύναμη σε αυτόν τον δύσκολο προσωπικό της αγώνα.

    Από τη στιγμή του τραυματισμού γίνεται μια προσπάθεια αποπολιτικοποίησης και συκοφάντησης του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού και αντιφασιστικού χώρου, αλλά και εν δυνάμει οποιουδήποτε επιλέγει να κατέβει στο δρόμο. Οι επίδοξοι μελλοντικοί δήμαρχοι-περσόνες που χρησιμοποιούν το γεγονός για μικροπολιτικούς λογούς, η άφαντη από τους κοινωνικούς και εκπαιδευτικούς αγώνες τοπική ΕΛΜΕ, ο κάθε δημοσιογράφος (ανώνυμος, επώνυμος ή με αρχικά) που συστηματικά χειραγωγεί και συσκοτίζει τις συνειδήσεις για μερικά «κλικ», ο κάθε μπάτσος που ανεβοκατεβάζει το γκλομπ του στα κεφάλια των διαδηλωτών και εκτοξεύει δακρυγόνα μες το κόσμο, ούτε μας πείθουν με τον επιλεκτικό ανθρωπισμό τους, αλλά ούτε θα καταφέρουν να διαγράψουν με μια μονοκοντυλιά μια παρουσία αγώνα με βαθιά κοινωνικά ριζώματα, με πολυπληθείς ιστορικές αναφορές και κοινωνικές αφετηρίες. Κάτι που επιχειρείται να γίνει και στον νέο κόσμο που εμπλούτισε δυναμικά τους κοινωνικούς αγώνες μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, αλλά και στον κόσμο του αντιφασισμού και της αντιεξουσίας που αναδύθηκε στη συνέχεια.

    Παρόλα τα κροκοδείλια δάκρυα όλων όσων σχεδιάζουν την κοινωνική λεηλασία από την καπιταλιστική μηχανή και την κοινωνική πειθάρχηση από το κράτος, παρόλη την λασπολογία που χρησιμοποιείται για να νομιμοποιηθεί η επιθετικότητα των κατασταλτικών μηχανισμών και με δεδομένο το πείσμα και την αποφασιστικότητα των αντιστεκόμενων κομματιών της κοινωνίας, ο αγώνας ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα συνεχίζεται. Με αυτή τη λογική κατεβαίνουμε στο δρόμο όλα αυτά τα χρόνια και έτσι θα συνεχίσουμε. Ενισχύοντας τις πολιτικές διαδικασίες, οικοδομώντας σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης, αλληλοσεβασμού και συντροφικότητας. Συλλογικά και μαχητικά, αυτοοργανωμένα, αντιιεραρχικά και ισότιμα. Ραντεβού στο δρόμο, στους χώρους αγώνα, στις κοινότητες αντίστασης και αλληλεγγύης.

    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚOΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
    ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

    Κατάληψη Apertus
    Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο
    Καλυβίων 70

    Από την ιστοσελίδα της κατάληψης Apertus

  • Διαβάστε περισσότερα σχετικά με τα καλέσματα
    στις ιστοσελίδες της κατάληψης Apertus
    και του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

    Επίσης το πρωί της Τρίτης 18/09 υπάρχει
    κάλεσμα για μαθητική αντιφασιστική πορεία

  • Διαβάστε περισσότερα στην ιστοσελίδα
    του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

  • Δείτε περισσότερα στην ιστοσελίδα του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

css.php